فروش تجهیزات پزشکی

بیماری زنان

بیرون زدگی رحم چیست؟

بیرون زدگی رحم عبارت است از افتادن یا نشست کردن رحم از مکان طبیعی خود که باعث می شود داخل مهبل بر آمده شود. در واضح ترین نوع، از مهبل بیرون می زند. ممکن است همراه بیرون زدگی، یورتروسل و سیستوسل (بر آمدگی رحم و یا مثانه در امتداد جدار قدامی مهبل) و رکتوسل (بر آمدگی دیواره مقعد به جدار خلفي مهبل) وجود داشته باشد.

 

مهمترین علایم شایع بیرون زدگی رحم کدامند؟

توده در جلو یا پشت مهبل یا توده ای که از مهبل بیرون بزند. ناراحتی مبهم در ناحیه لگن کمر دردی که با بلند شدن بدتر می شود. بی اختیاری ادرار استرسی گهگاه (نشت ادرار در هنگام خندیدن، عطسه یا سرفه)، اشکال در اجابت مزاج و درد در هنگام مقاربت جنسی.

 

علل بوجود آمدن بیرون زدگی رحم چیست؟

بیرون زدگی زمانی رخ می دهد که عضلات و رباط قاعده شکم، معمولا در اثر زایمان با سالخوردگی، کاملا کشیده شوند.

 

چه عواملی خطر ابتلای افراد به بیرون زدگی رحم را بیشتر می کند؟

چاقی، زایمان مکرر، گرچه یک بار بارداری و زایمان به روش طبیعی می تواند ناحیه را چنان ضعیف کند که سرانجام منجر به بیرون زدگی گردد. سن بالا، بیماری هایی که باعث افزایش فشار داخل شکم می شوند مثل تومورها، سرفه مزمن، يبوست مزمن و تناسب فیزیکی نامناسب شغل های مستلزم بلند کردن اجسام سنگین. 

 

آیا روشی برای پیشگیری از مبتلا شدن به این بیماری وجود دارد؟

وزن مناسبی را حفظ کنید. در طول بارداری و پس از زایمان، تمرینات ورزشی انجام دهید. از یک رژیم غذایی طبیعی و کاملا متعادل استفاده کنید. برای حفظ قدرت عضلانی مناسب، در یک برنامه ورزشی منظم شرکت کنید. از يبوست دوری کنید. 

 

آیا درمان این بیماری به راحتی انجام می گیرد؟

همیشه درمان شدید لازم نیست؛ زیرا بیرون زدگی خطری برای سلامت به شمار نمی رود. ورزش می تواند غالبا کار کرد مجلات را بهبود بخشد. اگر بیرون زدگی شدید باشد، می تواند با جراحی معالجه شود.

 

مهمترین عوارض احتمالی فرد پس از ابتلا به این بیماری کدامند؟

زخم شدن گردن رحم، افزایش خطر عفونت یا آسیب به اعضای لگن و انسداد مجرای ادرار.

 

برای مداوای هرچه سریعتر این بیماری چه کارهایی باید انجام دهیم؟

آزمونهای تشخیصی می توانند شامل پاپ اسمیر، آزمایش ادرار، سونوگرافی یا سی تی اسکن لگن، بیوپسی آندومتر و پیلو گرافی داخل وریدی ( که روشی جهت بررسی کلیه ها و مجاری ادراری با تزریق ماده حاجب در جریان خون است) باشند. بیشتر آزمون ها باید برای رد کردن سایر اختلالات انجام می پذیرند. برنامه درمانی به شدت بیرون زدگی، سن، فعالیت جنسی، اختلالات لگنی همراه و تمایل برای بارداری در آینده بستگی دارد. علايم خفيف معمولا با برنامه ورزشی، هورمون درمانی و شیاف مهبل در صورت لزوم درمان می شوند. سایر موارد ممکن است به جراحی نیاز داشته باشند. مراقبت از خود ( تمرینات ورزشی)، آزمون شناخت، کنترل و تکامل عضلات لگن اینها مواردی هستند که از آنها برای متوقف کردن ادرار کردن در وسط آن استفاده می کنید.

ممکن است شیاف مهبل (دستگاه حلقه ای کوچکی که برای کمک به نگه داشتن رحم در یک موقعیت طبیعی درما گذاشته می شود)، تجویز گردد. جراحی برای برداشتن رحم گاهی) 

 

آیا دارویی برای درمان این بیماری وجود دارد؟

درمان با استروژن می تواند جریان خون بافت های مهبل و قدرت بافت های حمایت کننده را افزایش دهد.

 

مهمترین فعالیت بیمار در زمان ابتلا به این بیماری چیست؟

محدودیتی وجود ندارد. اگر جراحی لازم باشد، فعالیت های طبیعی خود را به تدریج از سر گیرید. 

 

آیا رژیم غذایی خاصی جهت درمان این بیماری وجود دارد؟

اگر چاق هستید، وزن خود را کم کنید. برای پیشگیری ازيبوست، از یک رژیم غذایی پرفیبر استفاده کنید.

 

در چه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟

اگر خود یا عضوی از خانواده تان علایم بیرون زدگی رحم را داشته باشید. اگر علی رغم درمان با ورزش علایم ظرف ۳ ماه بهبود نیابند یا علایم غیرقابل تحمل شوند و شما مایل باشید جراحی را مدنظر قرار دهید.

اگر در صورت گذاشتن شیاف مهبل، موارد زیر رخ دهند خونریزی غیر طبیعی مهبل، ناراحتی یا اشکال در ادرار کردن.

 

 

آبسه پستان چیست؟

آبسه پستان عبارتست است از یک ناحیه عفونی شده بافت پستان که در اثر مبارزه بدن با عفونت، چرک در آن جمع می شود. آبسه در بر گیرنده بافت پستان، نوک پستان، غدد شیری و مجراهای شیری است.

 

مهمترین علایم شایع آبسه پستان کدامند؟

۱- درد، حساسیت به لمس، قرمزی و سفتی پستان

همچنین بخوانید:  معرفی انواع ژل بی حسی دندان

۲- تب و لرز

٣- احساس ناخوشی عمومی

4- دردناک شدن گره های لنفاوی زیر بغل

 

علل بوجود آمدن آبسه پستان چیست؟

وارد شدن باکتری ها از راه نوک پستان (معمولا از راه زخم های کوچک روی نوک پستان که در روزهای شیردهی ایجاد می شوند).

 

چه عواملی خطر ابتلای افراد به آبسه پستان را بیشتر می کند؟

١- عفونت لگنی پس از زایمان

۲- دیابت (مرض قند)

۳- آرتریت روماتویید

4- استفاده از داروهای استروییدی

5- سیگار کشیدن به مقدار زیاد

6- سابقه برداشتن قسمتی از پستان همراه با اشعه درمانی

7- پستان مصنوعی سیلیکونی

 

آیا روشی برای پیشگیری از مبتلا شدن به آبسه پستان وجود دارد؟

١- نوک پستان و خود پستان را پس از هر بار شیردهی کاملا بشویید.

۲- نوک پستان را پس از شیردهی با پماد ویتامین آو د، یا سایر داروهای موضعی، نرم کنید.

۳- (در صورت توصیه) از پارچه هایی که پستان را اذیت می کنند، استفاده نکنید. و اجازه ندهید کودک شیر خوار تان نوک پستان شما را گاز بگیرد یا بجود.

 

چه مدت طول می کشد تا آبسه پستان را درمان کرد؟

با درمان معمولا در عرض ۱۰- ۸ روز خوب می شود. برای تسریع بهبود آبسه، گاهی تخلیه آن ضروری است.

 

مهمترین عوارض احتمالی فرد پس از ابتلا به آبسه پستان کدامند؟

ندرتا لازم است شیردهی متوقف شود، حتی در مواردی که عفونت شدید است.

گاهی لزوم مصرف بعضی آنتی بیوتیک ها (به خصوص تتراسایکلین) و داروهای ضد درد موجب می شود که شیردهی برای مدت کوتاهی قطع شود. در این حالت باید شیر را مرتبة پمپ نمود. ندرت ممکن است فیستول ایجاد شود (فیستول عبارت است از به وجود آمدن یک مجرای غیر طبیعی بین دو عضو بدن یا بین یک عضو و محیط بیرون از بدن)

 

برای مداوای هرچه سریعتر آبسه پستان چه کارهایی باید انجام دهیم؟

1- از پارچه یا حوله آب گرم برای تخفیف درد و تسریع التیام استفاده کنید (اگر آب سرد را امتحان کردید و دیدید بهتر است، از آب سرد استفاده کنید)

٢- تا زمان خوب شدن عفونت پستان، شیردهی به نوزاد را از آن پستان متوقف کنید.

٣- به طور منظم از یک پمپ مخصوص پستان برای خارج ساختن شیر از پستان عفونی شده استفاده کنید، تا زمانی که بتوانید شیر دهی را مجددا از آن پستان از سر بگیرید.

4- جراحی برای تخلیه آبسه (معمولا انجام نمی شود) 

 

آیا دارویی برای درمان آبسه پستان وجود دارد؟ 

آنتی بیوتیک ها در صورت لزوم، برای مبارزه با عفونت استفاده از داروهای ضد درد معمولا تنها برای ۷-۲ روز از انجام عمل جراحی لازم است.

 

مهمترین فعالیت بیمار در زمان ابتلا به آبسه پستان چیست؟

پس از درمان، فعالیت های عادی خود را به محض رو به بهبود گذاشتن علایم از سر گیرید. 

 

آیا رژیم غذایی خاصی جهت درمان آبسه پستان وجود دارد؟

هیچ رژیم خاصی توصیه نمی شود.

 

در چه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟

1- اگر شما یا یکی از اعضای خانواده تان علایم آبسه پستان را دارید.

۲- اگر یکی از مشکلات زیر به هنگام درمان رخ می دهد: تب شدید شدن درد؛ گسترش عفونست علیرغم درمان؛ علایم در عرض ۷۲ ساعت رو به بهبود نگذارند.

۳- اگر دچار علایم جدید و غیر قابل کنترل شده اید. داروهای مورد استفاده در درمان ممکن است عوارض جانبی به همراه داشته باشند.

 

 

حاملگی خارج رحمی چیست؟

حاملگی خارج رحمی عبارت است از حاملگی در خارج از رحم. شایع ترین جایی که حاملگی خارج رحمی رخ می دهد الوله های رحمی هستند که از تخمدان به رحم کشیده شده اند. سایر جاها عبارتند از: تخمدان، گردن رحم یا اصولا خارج از دستگاه تناسلی و در حفره شکم. از نظر آماری حدود ۱ از هر ۱۰۰ حاملگی در خارج از رحم رخ می دهد.

 

 مهمترین علایم شایع حاملگی خارج رحمی کدامند؟

علایم شایع مراحل اولیه:

عدم وقوع قاعدگی یا نامنظمی زمان قاعدگی، لکه بینی یا خونریزی بدون توجیه، درد یا دل پیچه در قسمت پایین شکم و ندرتا درد در شانه.

 

مراحل انتهایی:

دردشکمی شدید و تند و تیز به صورت ناگهانی در اثر پارگی لوله رحمی، منگی، غش و شوک (رنگ پریدگی، تند شدن ضربان قلب، پایین افتادن فشارخون و عرق). این علایم گاهی ممکن است قبل از درد یا همراه آن رخ دهند.

 

علل بوجود آمدن حاملگی خارج رحمی چیست؟

تخمکی که از تخمدان رها شد، در خارج از رحم با اسپرم لقاح می یابد و در جایی خارج از رحم، که معمولا لوله رحمی است، کاشته می شود. با بزرگ شدن روبان کاشته شده، لوله رحمی کش آمده و پاره می شود و خونریزی داخلی خطرناکی که جان زن را به خطر می اندازد، رخ می دهد. 

 

همچنین بخوانید:  بررسی اثر پوسیدگی زایی مواد غذایی

چه عواملی خطر ابتلای افراد به حاملگی خارج رحمی را بیشتر می کند؟

استفاده از دستگاه جلوگیری از حاملگی که داخل رحم کار گذاشته می شود (آی. یو.دی). سابقه عفونت های شکمی یا لگنی، وجود چسبندگیها ( رشته های بافت جوشگاهی) در اثر اعمال جراحی قبلی، سابقه حاملگی در لوله های رحمی، سابقه جراحی بر روی لوله های رحمی یا رحم، سابقه آندومتریت (التهاب آندومتریوم، بافت پوشاننده سطح داخلی رحم) و وجود ناهنجاری در رحم.

 

آیا روشی برای پیشگیری از مبتلا شدن به این بیماری وجود دارد؟

از روشی غیر از آی.یو.دی برای جلوگیری از حاملگی استفاده شود. در صورت بروز هر گونه عفونت لگنی، سريعا برای درمان مراجعه شود. 

 

آیا درمان این بیماری به راحتی انجام می گیرد؟

حاملگی خارج رحمی نمی تواند کامل شود یا جنینی را بپروراند که توانایی زندگی داشته باشد. پاره شدن حاملگی خارج رحمی یک اورژانس است و باید فورا درمان شود. با تشخیص زود هنگام و انجام عمل جراحی، احتمال بهبود کامل زیاد است. در ۸۵-۵۰٪ از بیماران، حاملگی های بعدی طبیعی هستند. 

 

مهمترین عوارض احتمالی فرد پس از ابتلا به این بیماری کدامند؟

عفونت، کم شدن توانایی باروری، از دست دادن اعضایی از دستگاه تناسلی در اثر دشوار بودن عمل جراحی، شوک و مرگ در اثر خونریزی داخلی. 

 

برای مداوای هرچه سریعتر این بیماری چه کارهایی باید انجام دهیم؟

اقدامات تشخیصی ممکن است شامل موارد زیر باشند:

حاملگی؛ سونوگرافی؛ کولدوسنتز ( نمونه برداری از مایع لگنی با استفاده از یک سوزن که به سقف مجرای تناسلی در عقب وارد می شود) ؛ لاپاروسکوپی (سوراخهای کوچکی در شکم ایجاد می شوند، و از راه آنها وسایل لازم برای دیدن و در آوردن حاملگی خارج رحمی وارد می شود ) ؛ D&C (گشاد کردن و تراشیدن رحم با وسیله ای به نام کورت) و لاپاراتومی (عمل جراحی باز ) تفحصی.

 


– شاید بتوان ارزیابی و درمان را بها، ون ہاری گردن به سار به انجام رساند.

– البته برای انجام عمل جراحی و مراقبت های حمایتی، نیاز است که بیمار بستری شود. امکان دارد تزریق خون نیز ضرورت یابد.

– عمل جراحی برای در آوردن رویان در حال رشاد، جفت و هر گونه بافت آسیب دیده. اگر نتوان لوله رحمی را ترمیم نمود، اجبارا در آورده خواهد شد، حاملگی طبیعی با لوله رحمی باقیمانده (در طرف مقابل امکان پذیر است. پس از عمل جراحی:

– بعد از ۲۹ ساعت می توان روی بخیه ها را شست.

– برای رفع درد از گرما استفاده کنید. می توانید یک صفحه گرم کننده یا شیشه آب داغ را روی شکم یا کمر قرار دهید. حمام آب داغ نیز باعث تخفيف ناراحتی و شل شدن عضلات می شود. برای این کار، ۱۵-۱۰ دقیقه در وان آب داغ بنشینید. هر چند بار که لازم باشد این کار را تکرار کنید. 

 

آیا دارویی برای درمان این بیماری وجود دارد؟

در بعضی از موارد که حاملگی خارج رحمی زود ته خيس داده می شود، هنوز پاره نشده باشد، یا به حالت مزمن در آماده باشد می توان از داروی متوتروکسات (که در شیمی درمانی نیز استفاده می شود)، بهره جست. این دارو در حذف بافت حاملگی مؤثر است. اگر تصمیم به تجویز این دارو گرفته شود، برنامه ریزی و پیگیری دقیق بیمار ضرورت دارد. پس از عمل جراحی ممکن است داروهای ضد بارداری از گروه داروهای ضد التهابی غیر استروییدی یا مخدرها برای ۷-۲ روز تجویز شوند. در صورت وجود عفونت آنتی بیوتیک تجویز می شود. مکمل های آهن برای کم خونی.

 

مهمترین فعالیت بیمار در زمان ابتلا به این بیماری چیست؟

فعالیت های عادی خود در زمان ابتلا به این بیماری، از جمله کار، را در زودترین زمان ممکن از سر گیرد. دوره نقاهت لاپاروسکوپی عموما سریع تر از لاپاروتومی است. تا زمان ترمیم کامل که در پیگیری مشخص خواهد شد، باید از مقاربت جنسی خودداری شود.

 

آیا رژیم غذایی خاصی جهت درمان این بیماری وجود دارد؟

رژیم غذایی خاصی توصیه نمی شود.

 

در چه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟

اگر شما یا یکی از اعضای خانواده تان علایم حاملگی خارج رحمی دارید، خصوصا علایم پارگی آن را، بلافاصله اورژانس را خبر کنید. اگر یکی از موارد زیر پس از جراحی رخ دهد:

– خونریزی شدید از راه مجرای تناسلی (تامپون هر ساعت کاملا آغشته به خون شود).

– علایم عفونت، مثل تب، لرز، سردرد، منگی یا دردهای عضلانی.

– زیاد شدن دفعات ادرار که بیش از یک ماه طول بکشد. این ممکن است علامتی از تحریک یا عفونت مثانه در اثر جراحی باشد.

 

همچنین بخوانید:  رشد دندان‌ها از بدو تولد تا 10 سالگی

 

بيماری خونریزی رحم در اثر اختلال کارکرد خونريزي غير طبيعي قبل از یائسگی از رحم)

خونریزی رحم در اثر اختلال کار کرد چیست؟

خونریزی رحم در اثر اختلال کار کرد عبارت است از خونریزی غیر مرتبط با الگوی قاعدگی طبیعی یک زن و بدون همراهی با تومور، التهاب یا بارداری بیشتر در زنان بالای ۶۵ سال یا نوجوانان رخ می دهد.

 

مهمترین علایم شایع خونریزی رحم در اثر اختلال کار کرد کدامند؟

خونریزی بین دوره های قاعدگی. جریان خون ممکن است نامنظم، طولانی و گاهی شدید باشد و ممکن است حاوی لخته باشد.

 

علل بوجود آمدن خونریزی رحم در اثر اختلال کار کرد چیست؟

معمولا ناشی از رشد بیش از حد آندومتر (پوشش داخلی رحم) در اثر تحریک استروژن است. در خونریزی رحم در اثر اختلال کار کرد، تخمک گذاری (تشکیل و رهاسازی یک تخمک از تخمدان) به طور متناوب رخ می دهد.

 

چه عواملی خطر ابتلای افراد به این بیماری را بیشتر می کند؟

نشانگان تخمدان چند کیستی، چاقی، استفاده از استروژن مصنوعی بدون پروژسترون همراه آن. 

 

آیا روشی برای پیشگیری از مبتلا شدن به این بیماری وجود دارد؟

وزن مناسبی را حفظ کنید. در مورد هر گونه هورمون درمانی از توصیه های پزشکی پیروی کنید.

 

آیا این بیماری قابل علاج است؟

معمولا با درمان قابل علاج است.

 

مهمترین عوارض احتمالی فرد پس از ابتلا به این بیماری کدامند؟

کم خونی، سرطان (نادر ولی در صورت عدم درمان اختلال، خطر بیشتر است)

 

برای مداوای هرچه سریعتر این بیماری چه کارهایی باید انجام دهیم؟

آزمونهای تشخیصی می توانند شامل بیوپسی از آندومتر (گذاشتن یک لوله نازک در داخل رحم برای به دست آوردن نمونه پوشش داخلی آن) باشند تا مشخص شود آیا خونریزی با تخمک گذاری همراه است یا خیر.

 

این کار به تعیین چگونگی ارزیابی علت، کمک خواهد کرد. ممکن است قبلا برای رد هر گونه بیماری خوش خیم یا بدخیمی که می تواند باعث خونریزی شود، آزمونهای تشخیصی متعددی انجام شده باشد. خونریزی رحم در اثر اختلال کار کرد، تشخيص معمول برای بیماران فاقد علل قابل تشخیص به شمار می رود. درمان با هدف توقف خونریزی بیش از حد، تصحیح کم خونی در صورت وجود و پیگیری پاسخ به درمان صورت می گیرد. در صورت شدید بودن خونریزی ممکن است بستری شدن در بیمارستان برای تحت کنترل در آوردن آن لازم باشد. برای تسکین درد از گرما استفاده کنید. یک پوشش گرم کننده یا بطری آب داغ روی شکم یا پشت خود بگذارید. هر وقت لازم باشد، به مدت ۱۵-۱۰ دقیقه حمام آب داغ بگیرید.

اگر هورمون درمانی، خونریزی را کنترل نکند، ممکن است جهت بررسی از لحاظ سایر مشکلات، اتساع و کورتاژ (اتساع گردن رحم و خراش دادن با یک کورت) انجام گیرد. ممکن است برای برخی بیماران وقتی که تمام درمانهای محافظه کارانه با شکست مواجه شده باشد، عمل جراحی جهت برداشتن رحم لازم باشد.

 

آیا دارویی برای درمان این بیماری وجود دارد؟

هورمونها برای تصحیح عدم تعادل هورمونی، مسکن ها در صورت نیاز، آرام بخش ها برای کاهش اضطراب (به ندرت لازم هستند). از آسپرین پرهیز کنید به ویژه اگر کم خون هستید.

 

 مهمترین فعالیت بیمار در زمان ابتلا به این بیماری چیست؟

بسته به بیماری زمینه ای در حد امکان فعالیت کنید. از گرما برای تسکین درد استفاده کنید: یک پوشش گرم کننده یا بطری آب داغ روی شکم یا پشت خود بگذارید. هر وقت لازم باشد، به مدت ۱۵-۱۰ دقیقه حمام آب داغ بگیرید.

 

آیا رژیم غذایی خاصی جهت درمان این بیماری وجود دارد؟

رژیم غذایی خاصی ندارد.

 

در چه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟

اگر شما با عضوی از خانواده تان دچار خونریزی غیر طبیعی از رحم شده باشید. اگر در طول درمان موارد زیر رخ دهند:

– خونریزی بیش از حد شود (نوار بهداشتی یا تامپون را بیش از یک بار در ساعت پر کند)

– نشانه های عفونت مثل تب، احساس ناخوشی کلی، سردرد، گیجی یا درد عضلانی ایجاد گردند.

اگر شما دچار علایم جدید و غیرقابل توجیه شده اید. داروهای مورد استفاده در درمان ممکن است عوارض جانبی ایجاد کنند.

دیدگاهتان را بنویسید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.